Koog aan de Zaan, mei 2008. Veel Zaankanters en Westerkogers kennen Piet van Tellingen als het gezicht van het CDA Zaanstad. Sinds 2005 is hij fractievoorzitter, nadat Ronald Ootjers als wethouder in het college heeft plaatsgenomen. Van Tellingen, geboren in Zeist, heeft lange tijd in de landelijke politiek gewerkt als voorlichter van de ARP Tweede Kamer fractie, voor hij in 1978 als hoofd voorlichting van de gemeente Zaanstad aan de slag ging. Hij verhuisde van Zoetermeer naar Koog aan de Zaan. Vanaf 1982 heeft hij in Hilversum gewerkt. Eerst bij de NCRV en later bij de NOS, waar hij voor zijn pensioen in 2002 afscheid nam als hoofdredacteur van het Radio 1 journaal.

In zijn achtertuin aan de Kogerwatering vertelt hij over het verleden, heden en toekomst van de wijk. "Westerkoog is altijd een mooie wijk geweest en het is een mooie wijk gebleven", steekt hij van wal. Hij wijst op de enorme boom in zijn tuin. "De appelboom heb ik meegenomen uit Zoetermeer. Toen was het nog een klein boompje. Ik herinner me nog dat het weiland helemaal open was. Kieviten en grutto's kon je allemaal horen." Achter zijn huis loopt de Mallegatsloot met aan de overkant Westerwatering. De mussen tsjilpen vrolijk door de tuin. "Nu na 30 jaar moeten er dingen vernieuwd worden. Er moet opnieuw naar het centrum gekeken worden. We krijgen straks een centrale bibliotheek in Inverdan. Ik kan begrijpen dat het hier dan te duur wordt een filiaal te houden. Maar op fietsafstand komt een buitengewoon modern pand met een goede collectie. Misschien blijft er ook wel wat hier hoor", laat hij geruststellend weten.

Afbraak voorzieningen
"Iedereen wil graag het buurthuis houden, ik ook. De gemeente heeft met Parteon afgesproken, dat als de Vuister wordt gesloopt, er een kleiner buurthuis voor terugkomt. De mensen zeggen wel de Vuister moet blijven, maar je moet maar eens aan de mensen van de Vuister vragen hoe moeilijk het is om vrijwilligers te werven."

Het onderwerp gaat al snel over het Woonservice project. "Wat ik heel goed vind in de nieuwe plannen, dat ze gaan nadenken over de oudere generatie, zoals Piet van Tellingen. De woonservicewijk vind ik fantastisch. Daar moeten de mensen blij mee zijn." Van Tellingen schuift op zijn stoel en vraagt: "Is er al een bijeenkomst geweest met een schets, hoe het zou worden?"

Overleg tussen gemeente en bewoners
In de wijk heerst de mening dat er weinig met bewoners wordt overlegd. De plannen zijn al klaar voor iemand iets is gevraagd. Mogen de bewoners alleen nog over de kleur van de stoeptegels praten?

Van Tellingen een beetje geïrriteerd: "Er is een nadrukkelijke belofte en volgens mij is dat ook geregeld, om mensen mee te laten nadenken over het centrum. Over de Brede School is met omwonenden gesproken. Weet je, het is dus niet waar. Er is altijd een categorie die het niet eens is met de plannen."

Hoe betrouwbaar is de gemeente, als met omwonenden over de rondweg is gesproken en de afspraak een 30 km zone was? 

"Ik ben nog steeds van mening dat dat zo zou moeten, maar dat schijnt pas te kunnen als het verhaal rond de busbrug klaar is." Van Tellingen buigt over de tafel: "Ik zal het je eerlijk vertellen. Het probleem voor de gemeente is, er wonen in onze wijk te veel eigenwijze mensen, die het beter weten. Bij overleg moet je geven en nemen." Een windvlaag ruist door de appelboom, mussen stoppen even met tsjilpen.

De afspraak was toch dat de Westerkoogweg bebouwd kon worden door de Prinsenstichting omdat de Binding niet zou opengaan?

"Ik ben geen fan van dat besluit hoor. Maar ja, hoe lang geleden is dat al? 15 jaar geleden?

Over de busbrug worden wij het in deze wijk nooit eens. Dit is een absoluut dilemma, als bewonersgroepen zelf eensgezind zijn over wat ze wel en niet willen, dan ben je veel sterker en is het voor de gemeente veel lastiger daar geen rekening mee te houden. In deze wijk is altijd een grote mate van verdeeldheid geweest."

Van Tellingen wijst op het collegeakkoord. "Afspraak is dat de brug tijdens de spits dichtgaat. Het argument van sluipverkeer gaat dan niet meer op. Dit vind ik een buitengewoon essentiële voorwaarde, daar moet de gemeente ook aan voldoen.". Hij staart voor zich uit over de Mallegatsloot: "Ik heb geaccepteerd dat die busbrug opengaat, maar dat ik er een warm voorstander van ben: neen. Ik vind het een werkbaar compromis." De vraag blijft: hoe tijdelijk is een openstelling buiten de spits? Stellig antwoord van Tellingen: "Dat moet niet gebeuren, dat is dodelijk voor de wijk. Files op de rondweg. Kinderen die over der rondweg naar school moeten."

Hij fronst zijn wenkbrauwen:  "Ik maak mij zorgen om de rondweg, dat had zo niet gemoeten. Ik heb er met mijn kleindochter gefietst, dat is geen pretje. Omdat er in onze wijk mensen wonen, dat heb ik tweemaal meegemaakt, dat je met zestig km per uur gepasseerd wordt. Het is toch niet te geloven."

De wijk versteent
Van Tellingen ziet de problemen dichter bij huis. "Wat mij verontrust als bewoner... Ooit zijn onze huizen gebouwd met 1,3 parkeerplaatsen. Inmiddels heb je huizen met drie auto's ... voor vader, moeder, zoon of dochter. Daar kun je als overheid weinig aandoen, daardoor is het op het mooie pleintje voor mijn huis moeilijk voor kinderen om buiten te spelen. Hij legt zijn handen op tafel: "Onze wijk versteent. Voor het huis wordt de tuin met stenen belegd, om er twee auto's neer te kunnen zetten. Ik zou willen dat mensen bij aanschaf van meerdere auto's na zouden denken. De prijs die wij betalen, is dat er minder speelplaats is voor kinderen... dat je op sommige punten vastloopt."  

Wat vind je van het nieuwe ontwerpbestemmingsplan, dat ruimte geeft om parkeerplaatsen langs de rondweg aan te leggen?

Van Tellingen: "Ik ben er geen voorstander van, dan wordt het met parkeren gevaarlijk. Meer mensen zouden de fiets moeten nemen. Om boodschappen te doen. De mentaliteit moet veranderen."

Van Tellingen ergert zich aan het onderhoud in de wijk. "Soms is het meer dan 30 jaar geleden, dat er wat aan gebeurd is. Waar ik ontzettend blij mee ben, is het scherm langs de A8. Dat vind ik wel een verdienste van dit college, zeker van Linnekamp."

Van Tellingen beëindigt het gesprek: "We hebben nog steeds een sprankelend winkelcentrum, we wonen nog steeds dichtbij de trein." Hij kijkt over zijn tuin, waar de appelboom zijn bloesem heeft verloren en nu jonge appeltjes hangen.